De slaagkansen van een voorstel worden groter naarmate de stappen naar verandering kleiner zijn: stap voor stap ga je vooruit en kom je verder. Om Zwangere Guy te citeren: ‘Tout seul, on va toujours plus vite. Mais ensemble, on va beaucoup plus loin.’
In de fase van tekenen en bespreken, dus nog lang voor de eerste steen verlegd is, zie ik al kleine wijzigingen. Ik kom in een woonzorgcentrum en zie dat de karren niet meer in de gang staan, dat hier en daar kasten weggenomen zijn. Dat bevestigt dat men gelooft in het project; dat men nadenkt over optimalisatie. Dat die karren dan niet meteen hun beste plaats hebben gekregen en op een andere plaats wat hinder veroorzaken, is op dat moment minder relevant. De eerste stap is gezet: het is dan aan mij om een betere, permanente oplossing te zoeken.
Ook als designer ben ik soms verplicht om mijn stappen klein te houden. Ik kan wel dromen van een ruimte met grote niervormige tafels die de ruimte zachter en organischer maken, maar er moeten ook voldoende mensen aan die tafels kunnen zitten, de bediening moet vlot kunnen verlopen. In zo’n geval kies ik voor een beperktere ingreep met tafels waarvan de scherpe hoeken alvast afgerond zijn.
Een andere ‘kleine’ stap met evenwel grote impact is het probleem van deuren die veel te hard dichtvallen. Dat geluid is voor iedereen storend. Maar mensen met dementie zijn vaak angstig, hebben behoefte aan sereniteit. Telkens opschrikken door dat harde geluid is in hun geval nog minder wenselijk. Kamers bij de liften, waar telkens hard licht binnenvalt als de lift arriveert, ook dat is een voorbeeld van rustverstoring. Door ter plaatse te gaan en in gesprek te gaan met de mensen die het gebouw kennen, leer je veel. Door verschillende elementen en fenomenen eigen aan een gebouw samen te leggen, kun je de weg naar meer welbevinden holistisch invullen. En dat is ook de na te streven manier: we zijn geen decorateurs die mooie, maar losse elementen toevoegen aan een bestaande situatie: elke ingreep gebeurt in relatie met de (visueel en akoestisch waarneembare) ruimte. Plaats in een ruimte die chaotisch is ingericht en waar werkmateriaal rondslingert een kerstboom en je maakt alles drukker in plaats van sfeervoller. Pas als je het geheel bekijkt, zorg je ervoor dat kleine stappen samen veel effect geven en dat sfeerbrengers geen rustverstoorders worden.